|
Usuwanie chwastów w uprawie drzew pestkowych. |
Zwalczanie chwastów
Metody mechaniczne polegają na spulchnianiu powierzchni gleby i podcinaniu
chwastów. Płytko działająca glebogryzarka podkoronowa wyposażona w mechanizm
uchylny, pozwalający na omijanie pni drzew, podcina korzenie chwastów, rozdrabnia
i miesza wierzchnią warstwę gleby. Elementami podcinającymi w glebogryzarkach
są noże w kształcie spłaszczonej litery U, osadzone na poziomym wale wirującym z prędkością obrotową 400-500 obr./min. Wielokrotne użycie maszyny tak intensywnie
oddziałującej na glebę może w przypadku gleb podatnych na rozpylanie
powodować niszczenie struktury gleby. Ryzyko to można istotnie zmniejszyć, stosując podcinacz wielonożowy, którego noże w kształcie litery L zamocowane są na
pionowym wale, obracającym się z prędkością zaledwie 40-60 obr./min. Tak działające narzędzie poza podcinaniem korzeni chwastów nie powoduje rozdrabniania ich
części nadziemnych, co prowadzi do zmniejszenia efektywności zwalczania chwastów
i konieczności zwiększenia częstotliwości zabiegów.
Urządzenia podcinające, takie jak glebogryzarki i podcinacze wielonożowe,
powinny pracować w glebie na głębokości nie większej niż 2-5 cm, aby nie uszkadzać
korzeni drzew. Warunkiem wysokiej efektywności zwalczania chwastów jest
dobre wyrównanie powierzchni gleby i nie przekraczanie prędkości roboczej 3 km/h. W zależności od warunków pogodowych zabiegi trzeba powtarzać od 3 do 5razy w ciągu sezonu.
Kolejnym sposobem walki z chwastami jest ich wypalanie. Niezaprzeczalną
zaletą jest mniejsze niż w przypadku herbicydów uzależnienie wykonania i skuteczności zabiegów od warunków atmosferycznych. Zużycie gazu podczas wypalania
wynosi 50-80 l na hektar powierzchni traktowanej, co kosztuje mniej lub tyle
samo, co użycie herbicydów. Niestety cena sprzętu do wypalania jest dużo wyższa
niż cena opryskiwacza, a efekt zwalczania chwastów jest krótkotrwały, co wymaga
powtarzania zabiegów, co 2-3 tygodnie. Ostatecznie koszty wypalania chwastów
są większe w porównaniu z zabiegami chemicznymi i mechanicznymi.
|
Usuwanie chwastów
za pomocą glebogryzarki zamocowanej z boku ciągnika. |
Zamiast zwalczać chwasty można powstrzymywać ich wschody i wzrost przez
stosowanie ściółek pokrywających glebę. Poza tłumieniem chwastów ściółki organiczne
stabilizują wilgotność i temperaturę gleby, redukują ryzyko erozji oraz w wyniku
swego rozkładu zasilają glebę w składniki pokarmowe. Ściółka może co prawda
stać się siedliskiem dla gryzoni czy ślimaków, ale z drugiej strony stanowi doskonałe schronienie dla pająków i owadów pożytecznych. Decydując się na ściółkowanie,
należy liczyć się z większym zapotrzebowaniem na azot, a w niektórych rejonach
także z większym ryzykiem uszkodzeń mrozowych roślin. Ściółki pod koronami
drzew zwiększają różnicę temperatur między dniem i nocą, przez co sprzyjają
w okresie dojrzewania lepszemu wybarwianiu owoców. Do układania ściółek służą
rozrzutniki pasowe zwane też mulczerami pasowymi. Umożliwiają one w miarę precyzyjne
nanoszenie różnego rodzaju materiału organicznego pod koronami drzew.
Materiałem na ściółkę może być rozdrobniona słoma zbóż, siano, kompost,
torf, kora drzewna, trociny, rozdrobniony papier, przekompostowane resztki roślinne
lub odpadki organiczne. Dzięki szerokiemu zakresowi regulacji parametrów
pracy maszyny można odpowiednio dobrać szerokość układanego pasa oraz
grubość warstwy ściółki. Aby ściółka spełniała swoje zadanie grubość warstwy
powinna wynosić od 8 do 15 cm w zależności od zwięzłości użytego materiału. |